Realizuam një intervistë lidhur me Çarshinë e Vjetër të Ulqinit që përfaqëson një nga hapësirat më domethënëse të trashëgimisë kulturore dhe historike të qytetit. Ajo nuk ka qenë thjesht një qendër tregtare, por një ambient shoqëror, kulturor dhe njerëzor, ku për dekada me radhë janë ndërthurur puna, fjala, humori dhe urtësia popullore.

Në këtë rrugicë karakteristike me kalldrëm, të rrethuar nga dyqane të vogla artizanale, kanë vepruar mjeshtër të njohur ulqinakë: farkëtarë, rrobaqepës, këpucarë, berberë, argjendarë, druvarë e tregtarë, të cilët me përkushtim dhe mjeshtëri i kanë dhënë formë jetës ekonomike dhe shoqërore të qytetit. Çdo dyqan kishte historinë e vet, çdo mjeshtër kishte emrin, zanatin dhe respektin që e kishte fituar me punë të ndershme.

Munib Abazi, duke sjellë kujtime ndër dekada, flet për shpirtin e Çarshisë, për ritmin e saj të veçantë dhe për marrëdhëniet njerëzore që zhvilloheshin aty. Çarshia ishte vendi ku nuk shkohej vetëm për të blerë, por edhe për të biseduar, për të dëgjuar lajmet e ditës, për të ndarë batuta plot humor dhe për të forcuar lidhjet shoqërore. Ajo ishte një institucion i pashkruar qytetar, ku fjala kishte peshë dhe respekti ishte i ndërsjellë.

Një aspekt tjetër i rëndësishëm i Çarshisë së Vjetër janë personalitetet e shumta që e kanë frekuentuar atë ndër vite: intelektualë, artistë, udhëtarë, studiues dhe figura të njohura nga rajoni dhe më gjerë. Pikërisht për këtë arsye, Çarshia e Ulqinit përmendet në shkrime, kujtime dhe udhëpërshkrime të ndryshme, ku përshkruhet si një hapësirë autentike, me atmosferë orientale-mesdhetare dhe me identitet të fortë lokal.

Në bisedën e tij, Abazi ndalet edhe te iniciativat e ndërmarra për restaurimin dhe ruajtjen e Çarshisë së Vjetër, duke theksuar rëndësinë e saj si pasuri e pazëvendësueshme për qytetin. Restaurimi i kësaj zone nuk ka vetëm vlerë estetike, por edhe kulturore, historike dhe turistike. Ruajtja e arkitekturës tradicionale, funksionalizimi i hapësirave dhe rikthimi i zanateve autentike janë hapa të domosdoshëm për ta mbajtur Çarshinë si një kujtesë të gjallë, jo si një dekor të zbrazët.

Çarshia e Vjetër e Ulqinit mbetet një simbol i identitetit qytetar, një dëshmi e vazhdimësisë historike dhe një thirrje për brezat e rinj që ta njohin, ta respektojnë dhe ta ruajnë trashëgiminë e tyre. Vlerat e saj janë të padiskutueshme dhe përbëjnë një pasuri të përbashkët që meriton vëmendje, përkujdesje dhe promovim të vazhdueshëm.

Intervistën mund ta degjoni me 10.02.2026 në ora 18:05 ne Fm 93.9 si dhe ne interenet ne www.elitaradio.me